Hoe Amun binnen

werken

Woensdag 28 september was tot 17.30 uur een gewone, doorsnee, Oegandeese dag. In en om de woning reparaties verricht en Joke had een slaapplaats gereed gemaakt voor Nora die, vanuit Anapakin, bij ons in huis komt wonen.Toen Nora gebracht werd met haar spullen en hartelijk welkom geheten werd doorde andere meiden ging de telefoon van Els. Simon belde met de vraag of Els naar het politiebureau wilde komen want daar zaten 16 kinderen die gevonden waren in een klein kamertje in Soroti. Joke ging verder met het dinner en Els en ik reden naar het politieburau een kleine 500 meter richting town. Daar binnen gekomen zagen we in een kamer 16 natte, het regende behoorlijk, kinderen apatisch en verslagen zitten kijken. Simon was nergens te vinden maar die bleek nog een keer terug gereden te zijn met wat politieagenten en Amos de man van de kinderbescherming om de andere 6 kinderen,  met wat summiere bagage, op te halen. Uieindelijk zaten er 22 kinderen in het politiebureau in de leeftijd van 6 t/m 16 jaar. Zij bleken al vanaf zondag onderweg te zijn vanuit hun dorp op weg naar een "boardingschool". Hun wanhopige ouders hadden geld aan een man betaald in de hoop dat zij een betere toekomst zouden krijgen. Deze kinderen zouden nooit een boardingschool bereikt hebben maar eerder Kampala gekomen zijn en je hoeft niet veel voorstellingsvermogen te hebben waar ze dan terecht gekomen zouden zijn. Overigens waren er 9 kinderen aan "de run" gegaan. en van hen waren er donderdagmorgen nog 3 zoek. Maar waar laat je met invallende duisternis 22 kinderen? Dan bel je Amecet! Dus laden we 22 kinderen in onze 2 auto's en reden naar ons huis. Het hele spul in de voorkamer neer gezet, Simon heeft in hun taal uitleg gegeven dat ze veilig waren, ze uitleg geven hoe een wc moeten gaan endouche moeten gebruiken, ze drinken gegeven om beurten alle 22 laten douchen, matrassen en bedden in gereedheid gebracht en posho en bruine bonen geregeld en op 22 borden geschept. Ook maar even een leuke, ontspannende tekenfilm opgezet. Langzaam kwam er bij deze gene weer een glimlach op het gezicht terug! Zo rond 20.30 uur de 22 kinderen verdeelt over slaapkamers en de bedden. Twee in één bed is niet ongewoon.Zeer veel hulp kregen we van onze tieners die behoorlijk onder de indruk waren van de omstandigheden waarin deze kinderen verkeerden. Vanmorgen om 5.00  uur begon onze dag, buiten regenwater halen want onze tank was met zoveel gasten leeg. Nadat onze tieners gegeten haden en naar school vertrokken waren hebben we de 22 kinderen voorzien van thee, 2 boterhammen met pindakaas en een ei. Nadien hebben we ze terug gebracht naar het politiebureau waar ze verklaringen moeten legen. De vermoedelijke dader hebben ze te pakken en de ouders van die kinderen wacht mogelijk een celstraf omdat zij op een onverantwoorde manier hun kinderen meegeven hebben aan iemand. Op deze manier willen ze een voorbeeld stellen en mensen waarschuwen. Het was even improviseren, hard werken, minder goed slapen maar beide hebben dit er erg gaarg voor over. De impact die dit op ons heeft is aanzienlijk en roept naast boosheid, ook verdriet op over onrecht en armoede en onrechtvaardigheid. Maar ook dankbaarheid dat we in staat waren hen voor één nacht op te vangen.    Bovenste foto voordat de kinderen vertrokken naar het politebureau en de man links is Amos van de kinderbescherming en recht het hoof van een school die hoorde wat er met haar kinderen gebeurd was. Onderste foto, het ontbijt en Joke serveert de thee!